1/4 Ieper T3 series, 2de divisie:
Xenia: 2de

Sprint Mechelen:
Jarne: 12de alg, 5de beloften
Vince: 1ste Jeugd A

WK ETUj Gold Coast, Australië:
Quinty:9de

Challenge 1/2 Almere, Nederland:
Marco:3de

 

3athlon.be, Ieper: Net zoals bij de mannen kregen we bij de dames ook één naam voortdurend aan de leiding. Charlotte kwam als eerste dame en vierde overall met veel machtsvertoon uit het water. In de fiets ging ze verder door op haar elan en begon ook met drie minuten aan de afsluitende drie rondes rond de Vesten en de Menenpoort. Ine Couckuyt begon als tweede aan de run maar voelde ondertussen de hete adem van Xenia Luxem in nek. Ondertussen beëindigde Deldaele haar zegetocht op een glansrijke manier en behaalde de Vice-Belgische kampioene kwarttriathlon een nieuwe zege. Xenia Luxem knalde achter haar naar de tweede plaats en Ine Couckuyt kon nog net de sterk opkomende Charlene Ottevaere afhouden in de strijd om plaats drie.

 

3athlon.nl: Een prachtige prestatie van Quinty Schoens afgelopen nacht tijdens de World Triathlon Grand Final. Als negende kwam de Limburgse over de finish, daarmee haar klasse onderstrepend.
Quinty startte in een veld van 56 juniores voor de 750 meter zwemmen, als 23e kwam ze uit het water. Er ontstond een kopgroep van 10 meiden. Daarachter een achtervolgende groep, waarin Schoens het werk absoluut niet schuwde. Zij zette zich meermalen op kop van de achtervolgende groep en bracht die groep op slechts 19 seconden na de koploopsters in T2.
Het looponderdeel bracht de Nederlandse kampioene verder na voren, na de eerste ronde op een 11e positie, aan de finish plaats nummer 9 in het sterk bezette veld.
De titel ging naar de Mexiaanse Cecilia Sayuri Ramirez Alvarez, voor de beide Brtise junioren Erin Wallace en Kate Waugh.

Quinty: Gold Coast, down under, 15.000 km van huis. Vrijdag 14/09 om 3:30 uur Nederlandse tijd, begon mijn laatste en belangrijkste junioren race van 2018, het wereldkampioenschappen junioren dames. Mijn vorige WK’s in 2016 en in 2017 waren geen beste races, maar dit jaar hing de vlag er helemaal anders bij. Strak in de wind en gemotiveerd en getergd tot op het bot om te laten zien dat ik op dit niveau echt thuis hoor.
De zwemstart vanaf het ponton naar open zee ging prima, zat er gewoon goed bij en los van het gedrang de laatste 150m, no worries, kom als 23ste uit het water en op het bochtige fietsparcours met veel wind rij ik in één ruk naar de kop van de achtervolgende groep op naar de negental koplopers, welke de hele race zo een 20 sec voor ons rijden.
Ik blijf de hele groep pushen om te werken en we houden de koplopers binnen schootsafstand, het is dan al duidelijk dat het echt op het lopen aankomt, en ik voelde me sterk, had mezelf al dagen lang al met korte heftige trainingen volledig op scherp gezet, alles stond op punt. De wissel van fietsen naar lopen is hectisch, zelfs paniekerig, als je met een groep van 25 man zo kort achter de kop gaat wisselen. Ik kies ervoor om opbouwend te starten, vooral na mijn ervaring in Zilina waar het niet lukte en vertrouw op mijn vorm, en dat was de juiste tactiek, want samen met de sterkste loopsters uit de tweede groep, begonnen we de koplopers op te rapen. Wat een geweldige gevoel is dat dan! Met nog 500m te gaan lig ik dan 8ste en op 50m voor me nummer 5-6 en 7 maar zo diep in de race geeft niemand meer nog een plek cadeau en finish ik als 9e. Maar ik ben oh zo tevreden dat ik me bij de beste 10 junioren van de wereld mag voegen en het junioren tijdperk zo mag afsluiten.
Ik dank oprecht echt iedereen die mij op welke manier dan ook ondersteund hebben en in mij zijn blijven geloven, en deze steun bij de voortzetting bij de elites ook te mogen ontvangen.
Samen sterk, ik ga nu genieten want alles ging zo snel. Sluit even mijn ogen om de film van afgelopen zaterdag te laten herhalen.
With love from down under!

Marco: Challenge Almere in een paar foto’s gevat. Mijn lichaam heeft extreem afgezien en als derde overall kwam ik na dik 4u en 6min over de streep.
Daar ben ik tevreden mee, vooraf gokte ik op 40gem met fietsen en 1u20 met het lopen. Dat is beide gelukt.
Zowel op de fiets als met het lopen sputterden de benen tegen en zat ik op het randje van kramp. Maar dat maakt de finish des te mooier. Jammer van de lange wissels en het wat te lange fietsparcours voor een snellere tijd.
Alle supporters langs het parcours bedankt!!